Eitt og annað apríl 22, 2008

Rússnesku tónleikarnir voru æði gæði. Þetta voru klassískir tónleikar, en bara strengjahljóðfæri, og ég fékk hreinlega gæsahúð á fyrstu nótu. Hljómurinn í húsinu var líka frábær, enda elsta og fallegasta tónleikahús í Stokkhólmi. Þetta var eitthvað svo ekta rússneskt; ofsalega ungt og agað tónlistarfólk, kampavínið, súkkulaðið, svitalyktin af sumum og ræðuhöldin sem voru að sjálfsögðu á rússnesku (en túlkuð). Við fórum þrjár saman, pan-nordic vinkonurnar og vorum alveg lengi að jafna okkur eftir þetta. Þökkuðum rússnesku vinum okkar í bak og fyrir (þrátt fyrir aðvaranir um að þeir væru líklega njósnarar sem targetuðu praktikanta). Iss…

Svo var það Finnlands siglingin um þarsíðustu helgi. Úff.. ég veit ekki hvort ég leggi í að lýsa henni í einhverjum smáatriðum. Veit þó að einhverjir hafa áhuga á því að vita hvort ég hafi orðið sjóveik. Nei, ekki aldeilis! Ég tók sjóveikistöflur og var bara í fullu fjöri allan tímann. Það þýðir samt ekki að ég vilji sigla útí Grímsey – bara svo það sé á hreinu Skipið kom á óvart, ég hafði búist við stærri útgáfu af Herjólfi og var ekkert að gera mér neinar væntingar. Þetta reyndist hinsvegar hið fínasta skip.. veitingastaðir, verslanir, heitir pottar, gufa, skemmtistaðir og ég veit ekki hvað.. Vistarverurnar voru reyndar ekkert til að hrópa húrra yfir. Við bókuðum það ódýrasta sem fannst og vorum því í oggulitlum káetum fyrir neðan bíldekkið, það voru því engir gluggar heldur plaggat með mynd af sjávarsýn (reyndar af Sikiley en whatever..) Við vorum heppin með veður í Helsinki og sumir náðu meira að segja að sólbrenna.. kalla það nú árangur. Við stoppuðum þó stutt í Helsinki, einhverja 6 klukkutima, en það nægði í raun alveg til að skoða það helsta.. hvítu kirkjuna, lestarstöðina og allt það. Skipið vaggaði ekki mikið en ég riðaði hinsvegar vel i alveg tvo daga á eftir. Það tók svo alveg viku að safna aftur kröftum eftir þessa svaðilför.

Magga kom svo til mín á fimmtudaginn og fór aftur til Noregs í morgun. Ég tók mér frí í vinnunni á föstudaginn og við skvísuðumst því alveg heilan helling. Rápuðum í búðir, sátum á kaffihúsum, borðuðum á algjörum skvísustöðum og tókum meira að segja gott djamm. Við vorum alveg þvílíkt heppnar með veður og nutum því gærdagsins í hitasvækju undir kirsuberjatrjánum í Kungstragården. Stokkhólmur er algjört æði svona á vorin.. ég er ástfangin

Nýjar myndir hér til hliðar!

Menningarleg helgi apríl 6, 2008

Á föstudaginn var Beer Festival í breska sendiráðinu, sem Association of Young Diplomats stóð fyrir. Rúmlega 20 lönd/sendiráð voru skráð til leiks og hvert þeirra var með bás þar sem boðið var uppá bjór og smárétti. Allir fengu svo kjörseðil og áttu að kjósa besta bjórinn. Ótrúlegt en satt þá var þetta bara nokkuð dannað (nokkuð sem ég sæi ekki fyrir mér á Ísland) – fólk fékk bara 1/4 af hverjum bjór svo það væri nú örugglega raunhæfur möguleiki á að smakka alla bjórana. Ég smakkaði þó ekki nema c.a. 8 tegundir, en ég virðist hafa hitt á réttu bjórana því tvö efstu sætin hjá mér urðu tvö efstu sætinn þegar upp var staðið. Kanada var semsagt í fyrsta sæti, Austurríki í öðru og Litháen í þriðja. Það myndaðist mjög fyndin stemming þarna, allir voða opnir og almennilegir – mikið verið að plögga tengsl og skiptast á nafnspjöldum. Við lentum t.d. á smá spjalli við tvo gaura úr rússneska sendiráðinu og þeir buðu okkur á rússneska tónleika og kampavín á þriðjudaginn. That should be interesting… Breska sendiráðið er með alvöru bar. Við erum að tala um chesterfield sófa, píluspjald, billiardborð og allan pakkan. Áfengið er greinilega keypt á diplómata verði því Bombay gin og tónik kostar ekki nema 15 SEK. Maður fær varla kók á því verði í Stokkhólmi

Laugardagurinn var mjög menningarlegur. Ég hafði fengið nokkur boðskort á nokkrar gallerý-opnanir og við Laura ákváðum að nýta tækifærið og kíkja á eina svoleiðis á Lidingö, sem er falleg eyja í úthverfi Stokkhólms. Vinur okkar úr norska sendiráðinu á heima á Lidingö svo hann joinaði okkur og gerðist sérlegur leiðsögumaður. Listasýningin sjálf var ekkert spes en í bakgarðinum er stórt safn af höggmyndum eftir frægasta myndhöggvara Svía, Carl Milles, sem er rosalega flott.

Í dag, sunnudag, fór ég á opnunarhátíð Stockholm Film Festival Junior því Dugguholufólkið var opnunarmyndin. Ari Kristinsson leikstjóri var viðstaddur og sendiráðinu var boðið. Það var ótrúlega vel mætt – næstum uppselt, sem ég bjóst einhvernvegin ekki við enda sýningin kl. 12 á sunnudegi. Það var fyndið að fylgjast með krökkunum í salnum, þau voru svo hrædd við ísbjörninn og drauginn og tóku alveg andköf þegar þeir mættu á skjáinn. Minnir mig á það þegar ég fór að grenja úr hræðslu á Kardimommubænum í Þjóðleikhúsinu þegar ég var fimm ára – ég var svo hrædd við ljónið Mig minnir þó að vinkona mömmu hafi leikið ljónið og að ég hafi fengið að hitta það eftir sýninguna – svona aðeins til að róa taugarnar.

Bíógagnrýni er að verða órjúfanlegur hluti af þessu bloggi – best að vera ekkert að breyta því. Ég fór með Mæju á Flugdrekahlauparann á fimmtudaginn. Mér fannst bókin alveg æði og var því búin að hlakka mikið til að sjá myndina. Ég varð alls ekki fyrir vonbrigðum! Hún var reyndar á afgönsku með sænskum texta sem var pínu erfitt fyrst því maður er ekki vanur að þurfa að þaul lesa textann, en svo vandist það bara. Það var mjög áhugavert að sjá hvernig Afganistan var fyrir tíð Talíbana og svo muninn eftir að þeir tóku yfir. Mynd sem allir hafa gott af því að sjá – mæli með henni

27 kjólar apríl 1, 2008

Ég skellti mér í bíó í gær á 27 kjóla. Mér fannst Knocked Up æði og var því búin að gera mér ákveðnar væntingar, eða svona eins miklar væntingar og hægt er að gera sér um chick flick Ég varð eiginlega fyrir vonbrigðum, ég hló einusinni eitthvað að ráði og það var í trailer á undan myndinni. Vídjóspólumynd.

Eins og ég hef sagt áður hef ég forðast myndir og trailera úr SATC myndinni eins og heitan eldinn. Í tvö skipti hefur komið trailer þegar ég hef verið í bíó, en sem betur fer mjög stuttur. Ég er hinsvegar ekki frá því að ég sé búin að sjá bróðurpart myndarinnar núna, trailerinn í gær var svona 10 mínútur eða eitthvað of fuuuuuullt af spoilerum. Crap!

Ég fékk loksins pakka sem ég hafði pantað frá Amazon fyrir svona mánuði síðan (fyrir gengisfallið að sjálfsögðu). Mikið varð ég glöð! Þar leyndust tvær Nigellu matreiðslubækur og 2. sería af The West Wing sem ég fékk á slikk. Bækurnar hennar Nigellu eru algjör snilld, önnur þeirra er ekki myndskreytt (How To Eat) en hún er heldur ekki alveg hefðbundin matreiðslubók – þar er Nigella voða mikið að segja frá viðkomandi uppskrift og að peppa mann upp. Hin bókin er aaaaalveg fyrir mig; How to be a Domestic Goddess – sem er bakstursbók, og hólímólí hvað það er mikið af girnilegu sukki þar sem ég get ekki beðið eftir að prófa Ég skil reyndar ekki alveg af hverju Nigella er ekki 100 kíló miðað við magnið af smjöri og súkkulaði sem hún notar í allt sem hún gerir. Ég ætla ekki að kvarta – I luuuuve comfort food

Helgin mars 30, 2008

Ég er búin að eiga alveg virkilega góða helgi. Á föstudaginn var ég með mjög spontant partý heima fyrir dönsku og norsku starfsnemana og þá íslendinga sem komust. Heppnaðist bara mjög vel – ég bauð uppá Tópas skot sem hittu alveg í mark (mér til mikillar furðu því ég hafði heyrt að útlendingum þætti Tópasið vont). Bæjarferðin eftir partýið var alveg einstaklega vel heppnuð, held ég hafi sjaldan skemmt mér jafn vel Laugardeginum eydddi ég í bæjarrölt með Lauru. Það hittir alltaf þannig á að púðrið mitt, maskarinn og sjampóið klárast nánast á sama degi þannig að ég þurfti að punga út einhverjum ósköpum á ótrúlega óhagstæðu gengi. Gaman að því! Við ákváðum að fara aftur út á laugardagskvöldið og ég hélt því partý nr. 2 enda eini starfsneminn sem er með íbúð. Tópasinn var það mikið hitt að hann kláraðist næstum því (stór flaska). Bæjarferðin var þó ekki alveg eins skemmtileg. Svíar fá útborgað 25. hvers mánaðar, þ.a.l. “pay-day helgi” og allt gjörsamlega stappað. Þar að auki var klukkunni flýtt um einn klukkutíma kl. 2 í nótt og staðir sem eru venjulega opnir til þrjú lokuðu kl. tvö því þá var klukkan í raun orðin þrjú. Frekar spes.

Það er reyndar þrennt sem er alveg einstaklega þreytandi við að djamma á Stureplan, sem er alveg einstaklega superficial pleis (hverfi). Í fyrsta lagi er frekar strangt dresscode, þannig að ef strákar eru t.d. í gallabuxum, þá þurfa þeir að sýna dyraverðinum að þeir séu í skyrtu og strigaskór eru alveg off. Í öðru lagi eru raðirnar eins og regnbogi í laginu og dyraverðirnir pikka þá úr röðinni sem þeim líst vel á. Þú getur því lent í því að verið fremstur í “röðinni” allt kvöldið en aldrei komist inn. Í þriðja lagi kostar 1500-2000 kall inná flesta staðina. Það kemur sér því vel að þekkja einhvern sem þekkir einhvern til að sleppa við allt svona hazzle

Veðrið í dag er búið að vera rosalega gott og við Laura notuðum þvi tækifærðið og fórum í heillangan göngutúr um Djurgården og sendiráða-hverfið sem er þar rétt hjá. Ofboðslega fallegar og skemmtilegar gönguleiðir þar. Ég get hreinlega ekki beðið eftir sumrinu, Stokkhólmur er falleg borg í dag en verður örugglega 10 sinnum fallegri þegar allt verður komið í blóma

Fréttir – long overdue mars 24, 2008

Norska myndin var alls ekki eins slæm og ég hélt. Mér stóð reyndar ekki á sama þegar hún byrjaði því hún var á samísku (sem hljómar doldið eins og rússneska) og textuð á norsku. Hún var reyndar ekki öll á samísku, heldur líka á norsku, sænsku og dönsku – bara eftir því hvaðan viðkomandi leikari var. Frekar skondið. Ég náði þó að fylgja söguþræðinum og hafði vit á því að hafa augun lokuð síðustu tíu mínúturnar eða svo.. ég er ekki svo mikið fyrir afhausanir.

Ég heimsótti Möggu sætu í Fredrikstad í byrjun mars. Það var ótrúlega huggó skvísu-helgi. Við eyddum stórum hluta helgarinnar kjaftandi uppí sófa með stórar nammiskálar og kók-light. Við kíktum þó til Osló á laugardeginum og létum okkur dreyma um allt fína dótið í Illum Bolighus og hinum búðunum í House of Oslo. Ég fékk vægt áfall yfir verðlaginu í Noregi og kom alveg ferlega sátt aftur til Svíþjóðar þar sem allt var allt í einu orðið voða ódýrt (áður en krónan tók dýfuna að sjálfsögðu)

Ívar var svo hjá mér um páskana. Þá var sænska krónan komin í 13 og verslunarferðum því haldið í algjöru lágmarki. Við vorum því bara í tjillinu.. göngutúrar, bíó, home-made pizza og almenn hugguleheit. Hann var svo indæll að koma með strumpaegg handa mér og lakkrís – svo ég geti borðað það saman eins og EittSett Hann fór svo aftur heim í morgun og ég er svona hálf einmana hér í kotinu. Það tekur alltaf smá tíma að kúpla sig aftur inní “hitt lífið”.
Ég er búin að fara tvisvar í bíó. Fór með Lauru á P.S. I Love You og við vorum alveg búnar að gera ráð fyrir því að stúta nokkrum kleenex pökkum. Það varð samt eiginlega ekki raunin – jújú alveg sorgleg en ég hef nú alveg vitað það verra. Mamma, þetta er a.m.k. ekki mynd fyrir þig Fór svo með Ívari á Vantage Point. Hún var bara alveg ágæt, svona ekta “kill the president” mynd sem kemur sér vel þegar ekkert annað er í bíó. Ég bíð spennt eftir Sex and the City myndinni í maí og er búin að forðast alla spoilera og trailera eins og heitan eldinn. Trailerinn hefur svo endilega þurft að koma tvisvar í bíó undanfarið og ég loka augunum, gríp fyrir eyrun og tek svona “lalalalala” syrpu. Kúl, ég veit.

Veturinn er kominn í Stokkhólmi.. ég sem var búin að tilkynna vorkomu. Það er sannkallað jólaveður úti, blanka logn og hvítt yfir öllu. Svíar kenna Íslandi um veðrið og segja lægðina hafa orðið til þar. Mars er búinn að vera frekar leiðinlegur svona veður-lega séð. Janúar og febrúar voru hinsvegar rosalega góðir. Ég er alveg viss um að sumarið komi í apríl Ég get ekki beðið eftir því að skipta út svörtu vinnufötunum fyrir litrík sumarföt og sólgleraugu.

Ég er svo að reyna að finna mér hentuga hreyfingu fyrst ég kemst hvorki í spinning né tennis. Ég kemst semsagt heldur ekki í tennis þar sem ég get ekki skuldbundið mig sem member í heilt ár. Lærdómur = ekki flytja til Svíþjóðar nema planið sé að vera lágmark í eitt ár. Mér sýnist ekki margt annað vera í stöðunni en að reima á sig hlaupaskóna.. ohh mér finnst bara svo leiðinlegt að fara út að hlaupa. Það verður kannski meira freistandi þegar góða veðrið kemur.

Knús til ykkar allra – vona að þið hafið átt góða páska

Hafnað! mars 4, 2008

Ég fékk endanlega synjun um líkamsræktarkort í gær. Ég var búin að standa í hellings stappi við SATS stöðina sem er nánast hinumegin við götuna hjá mér. Málið var semsagt að það er einungis í boði að kaupa árs-membership. Ég benti þeim á að ég hefði verið að æfa hjá SATS í Noregi og þar hefði þetta ekki verið neitt mál, membership-inu hefði bara verið lokað gegn framvísun flugmiða þegar ég fór heim til Íslands. Svíar eru ekkert venjulega reglustrikaðir. Þeir ætluðu að fara fram á pappíra þar sem ég lofaði því að koma ekki aftur til Svíþjóðar eftir að ég færi heim í júní (án djóks). Ég hélt nú ekki – þeir hefðu engan rétt á að fara fram á slíka skuldbindingu. (Þar fyrir utan veit ég ekki hvernig þeir ætluðu að hafa eftirlit með því – ég hef ekki orðið vör við sérstaka eftirlitsmenn frá SATS á Arlanda flugvelli). Ég ákvað að gera lokatilraun í gær og hafði með mér vottorð úr sendiráðinu um að ég væri í vinnu út júní – en fékk synjun. “Vonandi finnur þú þér aðra líkamsræktarstöð – hej då!”

Ég fór á Juno í bíó á laugardagskvöldið. Mæli með henni! Einfaldur söguþráður en handritið vel skrifað, leikurinn góður og tónlistin frábær

 

Önnur bíóferð í kvöld. Norska sendiráðið býður á hina æsispennandi Kautokeino-Opproret sem er norsk mynd um átök milli Sama og Norðmanna 1852. Interesting…

How do you say…? mars 1, 2008

Það er búið að vera nóg að gera í social-lífinu undanfarið. Á fimmtudaginn hitti ég starfsnemana úr sendiráðum Danmerkur og Noregs. Þau sendiráð eru öllu stærri en það íslenska þar sem ég er eini starfsneminn en það eru þrír starfsnemar í því danska og fjórir í norska.  Þetta er skemmtilegur hópur, við erum öll á svipuðum aldri og ýmist ný útskrifuð úr háskóla eða við það að ljúka námi. Hópurinn talar saman á ensku eða sænsku þar sem enginn skilur danina (eða mig for that matter). Tilgangurinn með þessum hittingi var að koma á tengslaneti milli starfsnema sendiráðanna, sem er fínt orð yfir að tryggja invite á viðburði hvert hjá öðru Það virkaði strax þar sem norðmennirnir buðu okkur á frumsýningu á einhverri norskri mynd á þriðjudaginn. Við plönuðum svo siglingu til Finnlands í byrjun apríl, en þá er farið héðan frá Stokkhólmi um miðjan dag á föstudegi, komið til Finnlands á laugardagsmorgni og svo lagt aftur af stað frá Finnlandi seinnipart laugardags og heimkoma á sunnudagsmorgni. Eins og einhverjir vita nú þá er ég ekki alveg sú sjóhressasta ef svo má segja en ég hugsa að ég byrgi mig bara upp af sjóveikistöflum og láti vaða

Í gærkvöldi fór hópurinn saman á outdoor-bandý leik eftir mikinn þrýsting frá norðmönnunum. Ég hafði ýmindað mér að þetta væri þá bara venjulegt bandý á malbiki og skildi ekki alveg þetta hype. Nei nei, þá er semsagt búið að leggja ís yfir fótboltavöll (for real) og þarna eru menn á skautum með kylfur og plastbolta! Það eru sömu leikreglur og í fótbolta og mér skilst að það séu meira að segja notuð sömu leikkerfi. Þannig að þetta er basically fótbolti á ís með skautum, kylfum og plastbolta. Það besta er samt að þetta virðist vera big deal hér í Svíþjóð. Það voru margfalt fleiri á þessum leik heldur en á heimaleik íslenska landsliðsins í fótbolta! Þetta er þó ekki eina undarlega íþróttin sem uppgötvaði í gær. Einn daninn er að fara að keppa í dag í underwater waterpolo! WTF?! Anyways… eftir þennan æsispennandi bandýleik sem endaði með sigri “okkar” liðs var haldið í partý hjá sænskum vini eins úr hópnum. Af einhverjum ástæðum varð ég að partýtrikki kvöldsins þar sem ég var beðin um að þýða ýmis orð yfir á íslensku. Mesta lukku vakti spiderman = köngulóarmaðurinn. Fólk hreinlega grét úr hlátri. Ekki spurja mig. Leigubílaferðin niðrí bæ seinna um kvöldið var samnorræn, en þar voru saman komin Finni (bílstjórinn), Svíi, Dani, Norðmaður og Íslendingur.

Ég hef oft kvartað yfir raða-menningu á íslenskum skemmtistöðum. Það mun ég ekki gera aftur. Hér er ein stór þvaga fyrir utan skemmtistaðina og dyraverðirnir pikka svo úr hópnum þá sem þeim líst vel á. Það skondna er samt að útlenskar stelpur virðast ganga fyrir þannig að trixið er að tala ensku mjög hátt.

Um næstu helgi ætla ég að leggja land undir fót og heimsækja Möggu skvísu í Noregi. Ég borga ekki nema 9.000 íslenskar krónur fyrir flug fram og til baka til Osló með sköttum og gjöldum. Haldiði að við séum nokkuð að láta okra á okkur á Íslandi?

Hejsan! febrúar 26, 2008

Svíar eru voða mikið fyrir svona amerískar risamuffens og að sjálfsögðu kanelsnúða og eplapæ og -kökur af ýmsu tagi. Allt voða gott að sjálfsögðu. Bakaríið á horninu tók skrefið til fulls og blandaði þessu þrennu saman = risamöffens með eplum og kanel. NAMMI!! Ég er gjörsamlega húkkt!

Strákurinn sem ég leigi af er greinilega ekki mikið fyrir að baka. Þegar ég ætlaði að skella í bananabrauð um dagin komst að því að hér er ekki til stór skál, vog, þeyta, desilítramál, kökukefli eða bakstursform af neinu tagi. Hér hinsvegar fullt af bjórglösum og kveikjurum, gott að vita af því. Ég gerði mér því ferð í IKEA.. nokkuð sem ég hafði lofað sjálfri mér að gera ekki aftur. Það gengur sérstök IKEA rúta ókeypis á milli IKEA og miðbæjarins á klukkutíma fresti sem ég ákvað að nýta mér. Rútan var alveg stöppuð og fylltist fljótlega af móðu svo ég sá ekkert út og maðurinn við hliðina á mér stinkaði verulega af svita og austurlenskri matargerð. Ekki góð blanda. Eins og ég sagði síðast þá er þetta stærsta IKEA búð í heimi, búðin er hinsvegar mjög vel skipulögð og maður er ekki þvingaður allt heila klabbið eins og heima. Samt sem áður tók það mig klukkutíma að labba í gegnum búðina. Allt var þetta þó þess virði því ég fékk allar ofangreindar bakstursvörur og meira til fyrir aðeins 3000 íslenskar krónur. IKEA klikkar ekki.

Ég held að vorið sé að koma. Það er komið pínulítið grænt á trén og ég gat í fyrsta skipti notað rauðu þunnu kápuna mína sem ég keypti í janúar. Bless dúnúlpa.

Long time no see febrúar 23, 2008

Ég er lélegur bloggari – ég veit. Eina ástæðan fyrir því að ég er blogga núna er sú að ég á að vera að gera verkefni í Heilbrigðisrétti. Ég er líka í blogg-krísu. Mér finnst ég yfirleitt ekki hafa neitt merkilegt að segja og ef ég hef eitthvað merkilegt að segja, þá finnst mér eitthvað hálf kjánalegt að blogga um það. Sérstaklega þar sem ég get ekki læst blogginu og fylgst þannig með því hverjir eru að kíkja hingað inn. Upphaflega átti þetta að vera dagbók sem ég gæti svo prentað út og átt til minningar, það er ekki alveg að gerast hugsa ég. Ég reyni því að fara einhvern milliveg

Það hefur ýmislegt á daga mína drifið undanfarið og stórar ákvarðanir teknar. Þeir vita sem þekkja mig Ég fór heim til Íslands um síðustu helgi og brallaði ýmislegt skemmtilegt. Hitti kápurnar mínar á miðvikudagskvöldið, fjölskyldu-dinner á fimmtudagskvöldið, árshátíð skákfélagsins Bríet á föstudagskvöldið, para-dinner á laugardagskvöldið og kósíheit par exelans á sunnudagskvöldið. Það var samt að mörgu leiti skrítið að koma heim.. blendnar tilfinningar því þetta fokkaði doldið upp rútínunni sem ég var komin í hér í Svíþjóð. Svo er nottla alltaf hundleiðinlegt að kveðja.

Vikan hefur hefur verið viðburðarík og skemmtileg. Ég er búin að fara út síðastliðin þrjú kvöld með góðu fólki. Ég hitti Mæju eftir vinnu í gær og við kíktum í búðir á Södermalm. Þar uppgötvaði ég enn eina snilldina við Stokkhólm, fullt af skemmtilegum búðum sem ég vissi ekki af. Me like! Við kíktum á voða fönkí bar með metnaðarfyllstu barþjónum sem ég hef séð – flöskuköst og alles. Lætin við Mojito-mixið voru það mikil að glasið brotnaði – ég átti erfitt með að hlægja ekki. Úr bóhem stemmingu á Södermalm var förinni heitið í uppa stemmingu á Stureplan. Við römbuðum á þennan líka snilldar veitingastað sem verður án efa heimsóttur aftur. Ég hef ekki enn fengið vondan mat hér í Stokkhólmi, að undanskilinni einhverri ógeðis öbba-pítsu sem telst nú ekki með

Ég er búin að setja inn nokkrar myndir – sjá myndaalbúmið hér til hliðar.

Jæja, umfjöllun um þagnarskyldu og læknadóp bíður mín. Þangað til næst… kyss og knús

Helgar-afrek febrúar 3, 2008

Jæja, þá er ég loksins byrjuð á lokaritgerðinni af einhverju viti. Inngangur og efnisyfirlit farið að taka á sig góða mynd og þá er “bara” að byrja að fylla inní. Eftir að hafa legið andvaka ítrekað undanfarið og risastór kvíðahnútur farinn að myndast var ég farin að hugleiða það alvarlega að fresta þessu bara. Ég fæ svona frestunartilfinningu mjög gjarnan þegar ég þarf að takast á við eitthvað erfitt eða leiðinlegt en hef ekki látið undan hingað til og fer þá varla að byrja á því núna. Ótrúlegustu hlutir hafa reddast á þessari bráðum fimm ára háskólagöngu minni og mér myndi finnast ég vera að bregðast sjálfri mér ef ég tækist ekki á við þetta. Ég ætla að minnsta kosti að gera mitt besta.

Síðasta vika var bara nokkuð viðburðarík og skemmtileg. Á þriðjudaginn fór ég í dinner í sendiherrabústaðnum þar sem ráðherra var í heimsókn ásamt nokkrum þingmönnum og fylgdarliði. Ég var búin að kvíða þessu pínulítið þar sem ég þekkti ekki marga en það kom mér á óvart hvað þetta var eitthvað afslappað og þægilegt. Á fimmtudaginn hitti ég svo Siggu (sem var með mér í lögfræðinni á 1. ári) á kaffihúsi, en hún býr hér í Stokkhólmi með sænskum kærasta sínum. Við komumst að sjálfsögðu að því hvað heimurinn er lítill

Helginni hef ég eytt í rólegheit heimafyrir og ritgerðarvinnu. Það er svolítið skrítið að eyða svona miklum tíma ein með sjálfri mér. Ég viðurkenni alveg að ég var búin að kvíða því nokkuð enda ekki búið mikið ein. Ég hef hinsvegar komið sjálfri mér á óvart því mér þykir þetta í raun ekki eins erfitt og ég hafði búist við. Stundum hugsa ég samt með mér hvað það væri nú þægilegt að vera bara heima í íbúðinni minni í kringum dótið mitt og fólkið mitt. Stundum er bara nauðsynlegt að fara útfyrir rammann.